ข้อมูลทั่วไป
ชื่อโรงเรียนบ้านคลองปะเหลียน ที่ตั้ง ๖๕ หมู่ที่ ๒ ตำบลทุ่งกระบือ อำเภอย่านตาขาว จังหวัดตรัง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรัง เขต ๑ โทร.๐-๗๕๒๘-๑๗๖๐
เปิดสอนระดับชั้นอนุบาล ๑ ถึงระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ เนื้อที่ ๘ ไร่ ๒ งาน ๐๓.๓ตารางวา เขตพื้นที่บริการ หมู่ที่ ๒ และ หมู่ที่ ๓
ประวัติโรงเรียน
โรงเรียนบ้านคลองปะเหลียน ตั้งขึ้นและเปิดทำการสอนเมื่อวันที่ ๑ มิถุนายน ๒๔๘๒ อยู่ในหมู่ที่ ๓ ตำบลทุ่งกระบือ อำเภอย่านตาขาว จังหวัดตรัง โดยมีนายเที่ยง พรหมมี เป็นครูใหญ่คนแรกและสอนเพียงคนเดียว มีอาคารเรียนชั่วคราว ๑ หลัง มุงด้วยจากทะเล
ในปี พ.ศ. ๒๕๐๓ คณะครู ผู้ใหญ่บ้าน กำนัน ประชาชน ได้สละเงินและแรงงานก่อสร้างอาคารเรียน ขนาด ๘x๘ เมตร แต่ไม่เสร็จเรียบร้อย จนถึง พ.ศ. ๒๕๐๕ ได้รับเงินงบประมาณ ก่อสร้างเพิ่มเติม จำนวน ๒๐,๐๐๐ บาท (สองหมื่นบาทถ้วน) แต่ยังขาดพื้น ประตู หน้าต่าง จนถึง ปี พ.ศ. ๒๕๐๘ คณะครู กำนัน ผู้ใหญ่บ้านและประชาชน ได้ช่วยกันสละเงินซื้อวัสดุ เช่น บานประตู หน้าต่าง ติดตั้งจนสำเร็จเรียบร้อย พร้อมลาดพื้นซีเมนต์ เปิดใช้การได้เมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๐ ซึ่งนับเป็นอาคารหลังที่ ๑ ปัจจุบันได้รื้อถอนไปแล้ว
ปีการศึกษา ๒๕๑๒ ได้รับอนุญาตให้ทำการสอนจนถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ ๕จำนวน ๑ห้องเรียน พร้อมทั้งได้รับงบประมาณค่าก่อสร้าง อาคารเรียน แบบ ป.๑ก จำนวน ๑ หลัง ขนาด ๒ ห้องเรียน เป็นเงิน ๖๐,๐๐๐ บาท (หกหมื่นบาทถ้วน) โดยการสร้างทางด้านทิศใต้และเปิดใช้ เมื่อวันที่ ๑๓ ตุลาคม ๒๕๑๒ นับเป็นอาคารเรียนหลังที่ ๒
ปี พ.ศ. ๒๕๑๔ ได้รับเงินงบประมาณ จำนวน ๑๖๐,๐๐๐ บาท (หนึ่งแสนหกหมื่นบาทถ้วน) เป็นอาคารเรียนแบบ ป. ๑ ก. จำนวน ๔ ห้องเรียน มีขนาด ๓x๖ เมตร พร้อมครุภัณฑ์ โดยทำสร้างทางด้านทิศเหนือ โดยลงมือสร้างเมื่อวันที่ ๓๐ กรกฎาคม ๒๕๑๔ เปิดใช้การเมื่อวันที่ ๒๙ ตุลาคม ๒๕๑๔มีการฉลองอาคารใหม่ ตามพิธีทางศาสนา โดยท่านพระครูวิมลบรรณกิจ เจ้าอาวาส วัดนิกรฯ ได้มอบพระพุทธรูปบูชา ขนาดหน้าตักกว้าง ๙ นิ้ว ๑ องค์ ให้เป็นสมบัติของโรงเรียน
ปี พ.ศ. ๒๕๒๐ ได้รับเงินงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียน แบบ ป. ๑ ก อีก ๑ หลัง จำนวน ๖ ห้องเรียน ไม่มีมุข จำนวนเงินที่ได้รับจัดสรรจำนวน ๔๘๐,๐๐๐ บาท (สี่แสนแปดหมื่นบาทถ้วน) โดยสร้างทางทิศเหนือแนวเดียวกับอาคารเรียนที่สร้างเมื่อวันที่ ๑๕ มีนาคม ๒๕๒๑ เปิดใช้เมื่อวันที่ ๖ พฤษภาคม ๒๕๒๑นับเป็นอาคารเรียนหลังที่ ๔
ปี พ.ศ. ๒๕๒๖ ได้ขอรื้อถอนอาคารเรียน ๑ หลัง เนื่องจากสร้างมานาน เกิดการชำรุด ยากที่จะซ่อมแซมได้ และได้รับอนุญาตตามหนังสือที่ ศธ. ๑๔๒๑.๐๖/๑๓๖ และหนังสือที่ ตง ๐๐๐๓/๙๕๐๑ ลงวันที่ ๓๑ มกราคม ๒๕๒๗ และ ๓๐ พฤษภาคม ๒๕๒๗ โดยการนำวัสดุที่เหลือใช้พอใช้การได้ มาสร้างโรงจอดรถ ๑ หลัง ต่อมาต่อเติมเป็นห้องสหกรณ์