ประวัติของโรงเรียน 

                                โรงเรียนบ้านปางขุม ตั้งอยู่หมู่ที่ 1 ตำบลยั้งเมิน อำเภอสะเมิง จังหวัดเชียงใหม่ ได้ตั้งขึ้นจากศูนย์พัฒนาชาวเขา ร่วมกับชาวบ้านได้ช่วยกันจัดสร้างอาคารชั่วคราว จำนวน 1 หลัง และเปิดการสอนได้ประมาณ 2 ปี เศษ ต่อมาเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2516 ทางศูนย์พัฒนาชาวเขาก็โอนโรงเรียนแห่งนี้ให้กับองค์การบริหารส่วนจังหวัดโดยมี    นายอมร อนันตชัย    นายอำเภอสะเมิง     นายทองสุข ทิพย์รันต์            และ นายมินทร์ นามวงค์พรหม ผู้ติดตาม    ปัจจุบันโรงเรียนมีพื้นที่ 5 ไร่ 3งาน โดยเป็นที่ราชพัสดุ

          ปี พ.ศ.2517 ได้งบสร้างบ้านพักครู แบบองค์การฯจำนวน 1หลัง

          ปี พ.ศ.2519 ทางสภาตำบลยั้งเมิน ได้สร้างอาคารชั่งคราวจำนวน 1หลัง เป็นเงิน18,000บาท

         ปี พ.ศ.2524 ได้งบสร้างส้วมซึม 3ที่นั่ง 1หลัง แบบองค์การฯ และมีนักศึกษาคณะทันตแพทย์                                     มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ได้สร้างอาคารชั่วคราวให้อีก 1 หลังด้วยเงิน 10,000บาท

         ปีงบประมาณ2525ได้งบจาก สปช. จัดสร้างอาคารถาวรแบบ อชม.2 ตึก 1 ชั้นขนาด 4 ห้องเรียนด้วยเงิน 500,000 บาท

          ปีพ.ศ. 2527   ได้งบสร้างถังเก็บน้ำฝนแบบ ฝ33จำนวน  1 ชุด3ถัง ด้วยเงิน 30,000บาท

          ปีพ.ศ. 2528   ได้งบสร้างเรือนเพาะชำแบบ พ. 1 จำนวน 1 หลัง งบ 10,000บาท

          ปีงบประมาณ 2529    ได้รับการจัดอัตรานักการจำนวน 1 ตำแหน่ง

          ปีงบประมาณ 2530  ได้รับงบจัดสร้างบ้านพักนักการ 1 หลัง  แบบ สปช. 304/28     จำนวนเงิน 80,000 บาท    และได้งบสร้างส้วมแบบ สปช. 601/26 ขนาด 2 ที่นั่ง พร้อมรางปัสสาวะด้วยเงิน 20,000บาท

          ปีงบประมาณ 2531 ได้งบสร้างส้วม  1 หลัง แบบสปช. 601/26  ขนาด 2  ที่นั่งในปีเดียวกัน ทางชุดปฏิบัติการพัฒนาที่ 6 โครงการกำจัดพืชเสพติดร.7  ได้สร้างอาคารกึ่งถาวร 1 หลัง ใช้เป็นศูนย์เด็กก่อนวัยเรียน อนุบาล 1-2

          ปีงบประมาณ 2533 ได้สร้างบ้านพักครูแบบ สปช. 302/28 แบบชาวเขาด้วยเงิน 82,000  บาท

          ในปี พ.ศ. 2534 ได้มีชาวบ้านได้ย้ายเรือนเพาะชำชุมชนมาสร้างที่โรงเรียนแบบโครงเหล็ก 1หลัง และในปีเดียวกันได้มีชาวบ้าน กรรมการศึกษา ได้ร่วมกันสร้างอาคารห้องสมุดให้ 1หลัง แบบกึ่งถาวรด้วยเงิน 15,000บาท

          ในปี พ.ศ. 2539 ทางชาวบ้าน กรรมการโรงเรียนร่วมการสร้างอาคารแบบกึ่งถาวรให้อีก 1 หลัง ใช้เป็นห้องรวบรวมศิลปวัฒนธรรมในหมู่บ้าน 1 หลัง ด้วยงบ 20,000บาท

          ปี2540 ทางโรงเรียนได้รับคำสั่งจาก สปช. ให้เปิดเป็นโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา

          ปีงบประมาณ 2542 ได้งบประมาณสร้างอาคารเรียนแบบ สปช. 102/26 ขนาด 3 ห้องเรียน งบ 816,500 บาท และได้สนามกีฬาบาสเก็ตบอล แบบ สปช. 1 แห่งด้วยงบ 233,000บาท

           ปีงบประมาณ 2543 ได้รับงบประมาณสร้างลานกีฬาอเนกประสงค์ 1 แห่ง งบประมาณ99,980 บาท และได้รับงบส้วมซึมอีก 1 หลัง ขนาด 2ที่นั่ง แบบ สปช. 601/26งบประมาณ 50,400 บาท

         ปีงบประมาณ2545 ได้งบประมาณสร้างอาคารเรียนแบบสปช. 102/26 ขนาด 3 ห้องเรียน งบ 816,500 บาท

ข้อมูลเกี่ยวกับชุมชน

                บ้านปางขุม เดิมเป็นหมู่บ้านร้างของเขาเผ่าลัวะ ตามชื่อวัดที่ร้างอยู่ในหมู่บ้าน และตามที่ชาวบ้านเรียกว่า วัดห่างลัวะ พระพุทธรูปที่ขุดพบที่วัดห่างนั้น เป็นพระสิงห์ซึ่งสร้างขึ้นในสมัยเชียงแสน  และต่อมามีชาวชาวไทยภูเขาเผ่ากะเหรี่ยง ตระกูลลามู และ ตระกูลกาแฮ  เข้ามาตั้งรกรากถิ่นฐานติดต่อกันมานานนับ 100 กว่าปี   และได้เพิ่มจำนวนประชากรขึ้นปัจจุบันมีมากกว่า  45  ครัวเรือน ต่อมาในปี พ.ศ. 2520 ได้มีชาวไทยภูเขาเผ่าลีซอประมาณ 15 ครอบครัว ซึ่งมาจากอำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน และอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ เข้ามาอาศัยอยู่รวมกับพี่น้องชาวกะเหรี่ยงที่อาศัยอยู่เดิมและอยู่รวมกันจนมาถึงปัจจุบันมีครอบครัวทั้งหมด 140   ครัวเรือน

­  สภาพทางภูมิศาสตร์

หมู่บ้านปางขุม เป็นหมู่บ้านหนึ่งใน 7 หมู่บ้านของตำบลยั้งเมิน ซึ่งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอสะเมิง เป็นหมู่บ้านที่มีพื้นที่ขนาดเล็กของตำบลยั้งเมิน มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอใกล้เคียง ดังนี้

            ทิศเหนือ             ติดต่อเขตตำบลป่าแป๋ อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่

            ทิศใต้                  ติดต่อกับตำบลแม่สาบ อำเภอสะเมิง จังหวัดเชียงใหม่

            ทิศตะวันออก      ติดต่อเขตตำบลแม่สาบ อำเภอสะเมิง และเขตตำบลป่าแป๋ อำเภอแม่แตง

           ทิศตะวันตก        ติดต่อเขตหมู่บ้านแม่แว ตำบลบั้งเมิน อำเภอสะเมิง และตำบลโป่งสา อำเภอปาย

                                       จังหวัด  แม่ฮ่องสอน

ลักษณะภูมิประเทศ

  ลักษณะภูมิประเทศ เป็นภูเขาสูงสลับซับซ้อนป่าไม้หนาทึบ อยู่สูงจากระดับน้ำทะเล  1,300 เมตร พื้นที่โดยทั่วไปเป็นภูเขาและมีเชิงเขาหรือที่ราบบนไหล่เขาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

 ลักษณะภูมิอากาศ

  เนื่องจากหมู่บ้านนี้อยู่ที่สูงและมีภูเขามากจึงทำให้อากาศเย็นตลอดปี มีฝนตกชุกในฤดูฝนและมีอากาศหนาวถึงหนาวจัดในฤดูหนาว  อุณหภูมิโดยเฉลี่ยตลอดปี 5-16 องศาเซียลเซียส

การปกครอง                          

                บ้านปางขุม มีการปกครองเหมือนกับหมู่บ้านทั่วไปที่มีผู้ใหญ่บ้านและผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านเป็นผู้ดูแลความทุกข์สุขและความสงบเรียบร้อยของหมู่บ้าน  มีประชากรรวมกัน 2 เผ่า ประมาณ 140 ครัวเรือน จำนวน  700  คน

สภาพทางเศรษฐกิจ

                 เนื่องจากหมู่บ้านมีพื้นที่เป็นที่สูงประชากรส่วนใหญ่มีอาชีพทำการเกษตร ทำไร่ ทำนา ทำสวน และปลูกไม้ดอกไม้ประดับ ผลผลิตทางการเกษตรที่ได้ไม่เพียงพอแก่การดำรงชีพ ประชากรส่วนมีฐานะยากจน    รายได้เฉลี่ย 10,000  บาท/ครอบครัว/ปี

รายได้ของประชากรแยกได้ดังนี้

                1. รายได้จากการเกษตรกรรมซึ่งมีพื้นที่การเพาะปลูกน้อย ปลูกได้เฉพาะในฤดูฝนเท่านั้น       โดยพืชผักสวนครัว และสินค้าที่สำคัญได้แก่ ใบชาเมี่ยง เผือก ไม้ดอกเมืองหนาว ข้าวโพด หัวแครอ  กะหล่ำปลี

                2. การเลี้ยงสัตว์ มีการเลี้ยงสัตว์กันในหมู่บ้าน เช่น วัว ควาย แต่ไม่ทำกันเป็นล่ำเป็นสันส่วนใหญ่เลี้ยงไว้ใช้งานและมีขาย บ้างเพียงเล็กน้อย

                3.   การปลูกดอกไม้เมืองหนาว พื้นที่ส่วนใหญ่จะปลูกได้ในฤดูฝน ส่วนฤดูแล้งจะปลูกได้บางส่วน

                4.   การปลูกไม้ผลเมืองหนาว เช่น ท้อ บ๊วย  สาลี่  ผลผลิตยังไม่มากเนื่องจากปลูกกันตามสภาพ

                5.   การอุตสาหกรรมในครัวเรือน มีการทอผ้าพื้นบ้าน ชาวเขาเผ่ากะเหรี่ยงและเผ่าลีซอเน้นการนำใช้เองมากกว่าการขาย

การคมนาคม การสื่อสารและการสาธารณูปโภค

                 การคมนาคมสามารถเดินทางติดต่อกับที่ว่าการอำเภอสะเมิงได้โดยเส้นทางธรรมชาติและเส้นทาง

 รพช.   ได้แก่    เส้นทางดินลูกรัง 15   กม. และเส้นทาง รพช. 45 กม. รวมระยะทาง 60  กม.

                 การสื่อสารต้องลำบากมากในด้านจดหมาย สิ่งตีพิมพ์ เพราะต้องฝากชาวบ้านและกำนันที่ไปติดต่อราชการที่ตำบล และอำเภอ ส่วนการสื่อสารทางวิทยุก็ใช้ได้บ้างในบางเรื่องที่เร่งด่วนเท่านั้น 

การสาธารณูปโภค มีการติดตั้งกระแสไฟฟ้าจากการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคเขตอำเภอแม่แตง      จังหวัดเชียงใหม่ โดยกระแสไฟฟ้าที่ใช้ได้ตลอดทั้งปีเฉลี่ยร้อย 70

การประปาในหมู่บ้านยังไม่มีระบบประปาที่เป็นรูปแบบที่ถูกสุขลักษณะ ได้ใช้ประปาภูเขาที่กั้นน้ำจากลำห้วยและต่อท่อไปยังถังเก็บที่หมู่บ้าน แล้วจ่ายให้ชาวบ้านใช้ในวันหนึ่งๆ จะปิด เปิด เป็น 2 เวลา เช้า-เย็น หากเปิดทั้งวันน้ำไม่พอใช้เพราะแหล่งต้นน้ำมีน้อย

การบริการด้านสาธารณสุขในหมู่บ้านไม่มีสถานสาธารณสุข แต่จะมีบริการจากโรงพยาบาลอำเภอสะเมิงเข้ามาบริการบ้างแต่ก็ไม่เพียงพอกับผู้ป่วย ในแต่ละปี