ก่อนตั้งโรงเรียนแห่งนี้ นักเรียนทั้งสองหมู่บ้าน คือ บ้านหลักเหลี่ยม และบ้านหนองคอนเตรียม ได้ไปรวมกันเรียนอยู่ที่โรงเรียนประชาบาล ตำบลนามน ๑ (วัดบ้านนามน) ครั้นเวลาต่อมา การศึกษาได้ขยายตัว และมีความเจริญขึ้น ทางราชการเห็นว่าระยะทางจากหมู่บ้านทั้งสองห่างจากบ้านนามนเกิน ๔๐ เส้นนักเรียนเดินทางไปเล่าเรียนลำบาก และอีกประการหนึ่งคือเพื่อการขยายการศึกษาให้เจริญขึ้นสมกับประเทศชาติที่ปกครองในระบอบประชาธิปไตย ทางราชการจึงได้มีคำสั่งให้ นายทองพูน  ทองสาร นำครูน้อยจากโรงเรียนประชาบาล ตำบลนามน ๑ (สาขาบ้านนามน) ตั้งแต่วันที่ ๑๖ เมษายน ๒๔๘๐   โดยเอานักเรียนบ้านหลักเหลี่ยม และบ้านหนองคอนเตรียมรวมกันมีจำนวนนักเรียนทั้งหมด  ๕๓ คน ต่อมาปี พ.ศ. ๒๔๘๑ ทางราชการมีคำสั่งย้ายนายแสน  ไร่วิบูลย์ วุฒิ พ.  ครูน้อยโรงเรียนประชาบาลตำบลม่วงนา ๗ (วัดบ้านกลางหมื่น) มารับตำแหน่งครูใหญ่ ตั้งแต่วันที่ ๑๓  มิถุนายน   พ .ศ. ๒๔๘๑ โรงเรียนนี้ได้เป็นเอกเทศ และได้เปลี่ยนนามใหม่ว่า โรงเรียนประชาบาลตำบลนามน ๓ (วัดบ้านหนองคอนเตรียม)   ถึงแม้ว่านามที่ตั้งขึ้นใหม่นี้จะถูกต้องก็จริง  แต่ก็ยังไม่เหมาะสมกับสภาพความเป็นไปในขณะนั้นในปีการศึกษา ๒๔๘๑ ทางราชการจึงได้เปลี่ยนนามโรงเรียนใหม่อีกว่า โรงเรียนประชาบาลตำบลนามน ๖ (หลักเหลี่ยมวิทยาคาร) แต่ก็ต้องอาศัยศาลาวัดบ้านหนองคอนเตรียมเหมือนเดิม ครั้นต่อมาทางราชการสร้างโรงเรียนขึ้นเป็นเอกเทศในหมู่บ้านหลักเหลี่ยมด้านทิศตะวันตกของหมู่บ้านโดยใช้เงินบำรุงการศึกษา ๖๐๐ บาท (หกร้อยบาทถ้วน) โดยขอความร่วมมือจากราษฎรช่วยสร้างตามแบบ บ.๑ ขนาด ๙ ห้อง โดยแบ่งเป็น ๓ ห้องเรียน หันหน้าไปทางทิศเหนือ สู่ถนนสายหนองผ้าอ้อม – กุฉินารายณ์ ห่างจากถนนประมาณ ๑๒๐ เมตร เมื่อสร้างเสร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้ว  นายแสน  ไร่วิบูลย์ ครูใหญ่ได้ย้ายนักเรียนตลอดทั้งอุปกรณ์ต่าง ๆ มาเปิดทำการสอน เมื่อวันที่ ๒ กันยายน  ๒๔๘๓  ต่อมาทางราชการได้มีคำสั่งให้นายบุญมี  แสงทองชัย ครูใหญ่โรงเรียนประชาตำบลเหนือ ๒ (ท่าแสงวิทยายน) มารับตำแหน่งเป็นครูใหญ่แทน นายแสน  ไร่วิบูลย์ ซึ่งย้ายไปเป็นครูใหญ่โรงเรียนประชาตำบลไผ่ ๙ (หนองโพนวิทยายน)  วันที่ ๑๓ กันยายน ๒๔๘๓ ครั้นต่อมาเมื่อวันที่ ๑๗  เดือน กันยายน ๒๔๘๖   ทางราชการได้มีคำสั่งย้าย นายบุญมี  แสงทองชัยกลับไปเป็นครูใหญ่ตำบลเหนือ ๒ (ท่าแสงวิทยายน) และย้ายนายรมพินิจการ ครูใหญ่รงเรียนประชาตำบลไผ่ ๔ (นาโกสงเคราะห์) มารับตำแหน่งครูใหญ่แทน นายบุญมี  แสงทองชัย ที่อยู่ย้ายไป ครั้นเมื่อวันที่ ๓ พฤษภาคม ๒๔๘๖ นายพรมพินิจการ ยื่นใบลาออก และพ้นตำแหน่ง วันที่ ๖ พฤษภาคม ๒๔๘๖ ได้มอบหมายงานให้นายคำพันธ์  โยธาฤทธิ์ และทางราชการได้แต่งตั้งให้นายคำพันธ์  โยธาฤทธิ์ ดำรงตำแหน่งครูใหญ่แทนจนถึงปีการศึกษา ๒๔๙๓ ทางราชการได้ขยายและจัดชั้นเรียนเป็นชั้นประถมศึกษาปีที่ ๑ – ๓ ขณะนั้นมีครูทำการสอน    คือ นายคำพันธ์  โยธาฤทธิ์ นายบุญจันทร์  โยธาฤทธิ์ นายปรีชา  ตาลอำไพ และนางทองดี  ศรีสมชัย ครั้นต่อมาทางราชการได้ย้ายนายใครศรี  ศรีสมชัย ครูบ้านหนองอีบุตร อำเภอกุฉินารายณ์ มาเพิ่มอีก ๑ คน รวม ๕ คน และในปี พ.ศ. ๒๔๙๕ ทางราชการได้เปลี่ยนนามโรงเรียนมาเป็นโรงเรียนหลักเหลี่ยมวิทยาคม ปี พ.ศ. ๒๔๙๘ ทางราชการได้ปรับปรุงเปลี่ยนแปลงหลักสูตรและวิธีสอนให้ทันกับอาระยะประเทศที่เจริญแล้ว และเมื่อ ๑๘ กรกฎาคม ๒๕๐๒ ทางราชการได้ย้ายนายใครศรี ศรีสมชัยไปรักษาการแทนครูใหญ่โรงเรียนบานหนองบัวใน และได้ย้ายนายธงชัย  อ่อนสำองค์ มารับตำแหน่งครูใหญ่แทน เมื่อ ๓ กันยายน ๒๕๐๒ และวันที่ ๑๒ กันยายน ๒๕๐๗ ทางราชการได้ยายนายพิชัย  ไร่วิบูลย์มารับตำแหน่งแทนนายธงชัย  อ่อนสำอางค์ จนถึงวันที่ ๑๗ ตุลาคม ๒๕๑๐  นายทัศน์  พิมพิสัย มารักษาการแทนถึง ๘ ตุลาคม ๒๕๑๒ ทางราชการจึงสั่งนายร่วง  สารปรังมาดำรงตำแหน่งครูใหญ่แทน เมื่อวันที่ ๑๖ ตุลาคม ๒๕๑๓ และเมื่อวันที่ ๒๑ ธันวาคม ๒๕๒๑ ทางราชการก็ได้ย้ายนายใครศรี  ศรีสมชัย มาดำรงตำแหน่งแทนนายพิชัย  ไร่วิบูลย์ จนกระทั้งวันที่ ๑ ตุลาคม ๒๕๓๑ จึงออกราชการเพราะเกษียณอายุราชการและนายสุปัญญา  ตาลอำไพ รักษาการแทน จนถึงวันที่ ๙ พฤษภาคม ๒๕๓๒ ทางราชการมีคำสั่งให้นายพิชัย  ไร่วิบูลย์ดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ วันที่  ๒๗  มิถุนายน  ๒๕๔๖  นายพิชัย  ไร่วิบูลย์  เกษียณอายุราชการ  และนายประทวน  มาตสะอาด  ตำแหน่งอาจารย์ ๒  รักษาราชการแทน  จนถึงวันที่  ๑๓  พฤศจิกายน  ๒๕๔๖  ได้ย้ายนายดำรง  ฤทธิ์วงศ์  ตำแหน่งอาจารย์ใหญ่โรงเรียนหนองบัวกลาง  มาดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่แทนนายพิชัยไร่วิบูลย์ที่เกษียณอายุราชการ และปัจจุบันนายลิขิต  โทจันทร์  เป็นผู้อำนวยการโรงเรียน