โรงเรียนบ้านเหล่ากว้าง  ตั้งขึ้นเมื่อวันที่  12 กันยายน 2489 โดยราษฎรบ้านเหล่ากว้างก่อสร้างอาคารเรียนด้วย ภายใต้สังกัดอำเภอบรบือ โดยนายบุญธรรม   เนาวรัตน์ เป็นครูใหญ่คนแรก และมีนายพันรอง   พันธนาภูมิ เป็นครูคนแรก

          วันที่ 9 ตุลาคม 2501 ได้เกิดพายุพัดอาคารเรียนพังเสียหาย ทางราชการได้อนุมัติงบประมาณ 30,000 บาท (สามหมื่นบาทถ้วน) เป็นค่าวัสดุและค่าก่อสร้าง อาคารเรียนหลังใหม่มีโต๊ะ เก้าอี้ ครบเปิดทำการได้เมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2502

          เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 2503 ได้โอนโรงเรียนไปสังกัด กิ่งอำเภอนาเชือก ซึ่งต่อมายกฐานะขึ้นเป็นอำเภอ เมื่อ วันที่ 16 กรกฎาคม 2506

          วันที่ 1 มิถุนายน 2520 ทางราชการได้งบประมาณ 160,000 บาท (หนึ่งแสนหกหมื่นบาทถ้วน) มาก่อสร้างอาคารเรียนขนาด 8 ห้องเรียน 1 หลัง เป็นอาคารแบบ ป1 ฉ.เตี้ย

          วันที่ 1 พฤศจิกายน 2528 ได้รับงบประมาณก่อสร้างบ้านพักครู 1 หลัง แบบ สปช. 302/26 ราคา 15,000 บาท (หนึ่งแสนห้าหมื่นบาทถ้วน) เสร็จเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2528

          ปีงบประมาณ  2519 ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียนแบบ สปช.102/26 ราคา 278,000 (สองแสนเจ็ดหมื่นแปดแสนบาทถ้วน) และงบประมาณก่อสร้างส้วมแบบ สปช.601 จำนวนสองหลัง

          วันที่ 7 กรกฎาคม 2546 เปลี่ยนโครงสร้างระบบราชการจากสำนักงานคณะกรรมการประถมศึกษาแห่งชาติ เป็นสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน โดยโรงเรียนบ้านเหล่ากว้างนั้น ขึ้นต่อสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามหาสารคามเขต 2 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานกระทรวงศึกษาธิการ

          วันที่ 12 มกราคม 2548 นายฉลอง คำภูเงิน ได้รับการปรับปรุงกำหนดตำแหน่ง ข้าราชการครูสายงานบริหาร การศึกษาเกณฑ์คุณภาพ ตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ และเปลี่ยนเรียกตามโครงสร้างที่กำหนดตามกฎหมายใหม่ เป็นผู้อำนวยการสถานศึกษา โรงเรียนบ้านเหล่ากว้าง โยมีผลตั้งแต่วันที่ 24 ธันวาคม 2548

          วันที่  8 ตุลาคม 2554 นายธิติวัฒน์   พิไลวงศ์ ได้รับการแต่งตั้งให้รับตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนโดยถือว่าเป็นผู้บริหารคนที่ 14 ของโรงเรียนแห่งนี้

          ปัจจุบันความโรงเรียนบ้านเหล่ากว้าง ไม่ได้เป็นเป็นเพียงแค่สถานศึกษาของนักเรียนเพียงอย่างเดียวแต่ยังเป็นทั้งศูนย์รวมและแหล่งเรียนรู้ของชุมชนที่สามารถเข้ามาใช้ประโยชน์จากสถานที่ดังกล่าวได้ ตลอดระยะเวลาตั้งแต่เริ่มก่อตั้งโรงเรียนจนถึงปัจจุบัน นั้นชุมชนและโรงเรียนได้มีความสัมพันธ์ที่เกื้อหนุนและพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกันมาโดยตลอด  จะเห็นได้จากความร่วมมือจากชุมชนในการก่อสร้างอาคารเรียนทั้งทางกำลังและทุนทรัพย์ หรือการใช้สถานที่ของโรงเรียนในการจัดกิจกรรมของชุมชนเป็นต้น