สภาพบริบทของชุมชนที่โรงเรียนตั้งอยู่มีวัฒนธรรมและวิถีชีวิตที่น่าสนใจ  เหมาะสำหรับพัฒนาสู่แหล่งเรียนรู้ด้านภูมิปัญญาไทย เพื่อส่งเสริมและสนับสนุน
ให้ผู้เรียนและคนในชุมชน ได้แสวงหาความรู้ ทุกเวลาอย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้ยังทำให้ผู้เรียนเป็นบุคคลแห่งการเรียนรู้ มีทักษะในการแสวงหาและเกิดองค์ความรู้ตามศักยภาพ สอดคล้องกับพระราชบัญญัติการศึกษาของชาติ พุทธศักราช 2542 (ฉบับปรับปรุง 2545)  หมวด 4 มาตรา 25

          โรงเรียนวัดใหม่สระพลอย ได้พัฒนาแหล่งเรียนรู้ด้านภูมิปัญญาไทยขึ้นเมื่อปีการศึกษา 2547  โดยได้รับการสนับสนุนวัสดุ/อุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น
เครื่องมือทางการเกษตร การประมง  และเครื่องมือที่สำหรับใช้ในการดำรงชีวิตในประจำวันของคนไทยในอดีตจากคนในชุมชนได้มอบให้โรงเรียน
เพื่อแสดงเจตนาการมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษา
วัตถุประสงค์
1.เพื่อพัฒนาแหล่งการเรียนรู้  ด้านภูมิปัญญาไทย ในโรงเรียนวัดใหม่สระพลอย 
2. เพื่อส่งเสริมให้ผู้เรียนและคนในชุมชนได้ใช้เป็นแหล่งเรียนรู้เกี่ยวกับวิถีชีวิตของคนในชุมชนและเห็นความสำคัญของการมีส่วนร่วมมากขึ้น
3. เพื่อส่งเสริมให้ผู้เรียนเกิดทักษะกระบวนการสืบเสาะหาความรู้ และมีคุณลักษณะจิตวิทยาศาสตร์ต่อชุมชนและสังคม
4. เพื่อให้ผู้เรียนเห็นคุณค่าของภูมิปัญญาไทยและมีความรัก ภาคภูมิใจในท้องถิ่นและชุมชนที่ตนอาศัยอยู่
เป้าหมายเชิงคุณภาพ
1. ผู้เรียนมีแหล่งเรียนรู้ที่เหมาะสมและสอดคล้องกับสภาพบริบทของชุมชนและท้องถิ่น
2. คนในชุมชนเห็นความสำคัญของการมีส่วนร่วมและมีความสนใจเข้ามามีส่วนร่วมในการจัดการศึกษา
3. การพัฒนาแหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาไทยสนองนโยบายการบริหารจัดการโรงเรียนขนาดเล็ก

จากการที่โรงเรียนวัดใหม่สระพลอยได้รับการสนับสนุนงบประมาณ จำนวน 30,000 บาท จากมูลนิธิตาเฮอร์สยามวาลาเพื่อการศึกษา
ผ่านสำนักผู้ตรวจราชการประจำเขตตรวจราชการที่ 6
งบประมาณที่มากด้วยคุณค่าเหล่านั้น ร่วมกับงบประมาณตามโครงการของโรงเรียนส่วนหนึ่ง ได้ถูกนำมาปรับปรุง/พัฒนา แหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาไทย
ของโรงเรียนวัดใหม่สระพลอย
นอกจากนั้นยังนำมาเป็นส่วนหนึ่งในรูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่ลงไปสู่ตัวนักเรียนโดยตรง คือ การเรียนรู้กับภูมิปัญญาท้องถิ่น

แหล่งการเรียนรู้ภูมิปัญญาไทย ของโรงเรียนวัดใหม่สระพลอย เริ่มดำเนินการในปีการศึกษา ๒๕๔๗ โดยจัดทำเป็นอาคารเอกเทศบริเวณด้านทิศตะวันออกของโรงเรียน
มีพื้นที่ใช้สอย  36 ตารางเมตร เพื่อใช้เก็บรวบรวม วัสดุ อุปกรณ์และวิธีการต่าง ๆ ที่เกิดจากความรู้ ความคิด ของปราชญ์ชาวบ้านหรือภูมิปัญญาท้องถิ่น
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเครื่องมือเครื่องใช้ ที่ใช้ในการดำรงชีวิตของคนไทยในอดีต
วัสดุ อุปกรณ์ดังกล่าวทั้งหมดได้รับการบริจาคจากชุมชนแบบปากต่อปาก ปัจจุบันมีมากกว่า  80  ชิ้น 
           แหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาไทยนอกจากจะใช้เป็นแหล่งเรียนรู้สำหรับนักเรียนในกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรมแล้ว
ยังเป็นแหล่งเรียนรู้สำหรับบุคคลทั่วไปในชุมชน  ปัจจุบันยังคงอยู่ในระยะของการพัฒนา ผู้ชมท่านใดมีความสนใจในเรื่องดังกล่าว
ขอเชิญชม/แลกเปลี่ยนเรียนรู้กับผู้รับผิดชอบได้ทุกเวลา


 

ภูมิทัศน์ด้านนอก

มองจากด้านนอกอีกด้านหนึ่ง

ภูมิปัญญามีสองลักษณะของความหมาย คือ ความหมายที่เป็นรูปธรรม ได้แก่ วัตถุ และการกระทำทั้งหลาย
กับความหมายที่เป็นนามธรรม คือ ความรู้ความสามารถ ความเชื่อ หรือแนวทางในการ แก้ปัญหา และ ป้องกันปัญหา รวมทั้งการสร้างความสุขให้กับชีวิตมนุษย์นั่นเอง 
ภูมิปัญญาตามหน่วยสังคมตัวอย่าง เช่น ภูมิปัญญาด้านครอบครัว ด้านเศรษฐกิจด้านการศึกษา ด้านการเมืองการปกครอง ด้านภาษาและการสื่อสาร
ด้านศาสนา ด้านอนามัยและสาธารณสุขตลอดจน ภูมิปัญญาด้านอื่นๆ เช่น ด้านศิลปะ นันทนาการ การคมนาคมขนส่ง วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี 

ภูมิปัญญาท้องถิ่นที่สอดคล้องกับการจัดการศึกษา และบริบทชุมชนของโรงเรียนวัดใหม่สระพลอย  ที่สำคัญได้แก่

        ภูมิปัญญาทางพฤติกรรม เช่น การกระทำ ความประพฤติ การปฏิบัติตัวของคนต่าง ๆ ในครอบครัว  และการประกอบอาชีพจนทำให้ ครอบครัวสามารถดำรงคงอยู่ได้

       ภูมิปัญญาด้านเศรษฐกิจ  สถาบันเศรษฐกิจในทางปฏิบัตินั้นจะต้องเกี่ยวข้องกับหน่วยสังคม ด้านครอบครัวต้องทำมาหากินจึงมีเครื่องมือประกอบอาชีพ
การทำมาหาเลี้ยงชีพในสมัยก่อน เศรษฐกิจขึ้นอยู่กับครอบครัวมีอาชีพอยู่ในบ้าน อาศัยความรู้เกี่ยวกับฟ้าอากาศพืชพันธุ์ธัญญาหาร สัตว์และทรัพยากรที่มีในท้องถิ่น

คลิกอ่านต่อชมภาพในอดีต