ความหมายและประวัติย่อของวินโดวส์
(Windows)

                    ระบบปฏิบัติ Window ป็นระบบปฏิบัติการ ยุคใหม่ที่พัฒนาต่อเนื่องมาจากระบบปฏิบัติของ DOS ซึ่งระบบ
ปฏิบัติการของ
DOS จะเป็นการสั่งงานโดยใช้การพิมพ์ตัวอักษรเพื่อสั่งงาน แต่ในระบบปฏิบัติการของ Window จะใช้รูปภาพและสัญลักษณ์เป็นตัวกลางในการสื่อความหมาย ระหว่างผู้ใช้งาน กับระบบคอมพิวเตอร์ โดยที่ผู้ใช้งานไม่ต้องจำคำสั่งในการสั่งงานต่างๆ ซึ่งสามารถที่จะใช้งานโดยการคลิกเมาส์ เพื่อเลือกคำสั่งหรือวัตถุที่ต้องการ
                    ระบบปฏิบัติ
Window ผลิตโดยบริษัทไมโครซอฟต์  ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยมี บิล เกตส์ เป็นเจ้าของ
บริษัท และเป็นผู้คิดค้นโปรแกรมวินโดวส์ โปรแกรมวินโดวส์ได้รับการพัฒนาออกมาหลายเวอร์ชัน เช่น วินโดวส์
311,
วินโดวส์
95, วินโดวส์ 98, วินโดวส์ 2000,วินโดวส์เอ็นที, วินโดวส์มี และวินโดวส์เอ็กซ์พี
 


ส่วนประกอบของวินโดวส์

                   เมื่อเปิดเครื่องใช้งานและเข้าสู่ระบบปฏิบัติการเรียบร้อยแล้วจะปรากฏภาพหน้าจอ ดังนี้
 


 

1.    เดสก์ท็อป (Desktop) เป็นพื้นที่ที่อยู่หน้าจอทั้งหมด โดยจะคล้ายโต๊ะทำงานที่มีอุปกรณ์ต่างๆ วางไว้พร้อมที่จะใช้งาน โดยเดสก์ท็อปเป็นจุดเริ่มต้นของคำสั่งในการทำงาน

 2.    ไอคอน (Icon)  เป็นรูปสัญลักษณ์ที่ใช้แทนการทำงานหรือคำสั่งต่างๆ แบบทางลัด โดยมากจะเป็นคำสั่งที่ใช้งานบ่อย

3.    หน้าต่าง (Window) เป็นพื้นของโปรแกรม หรือหน้าต่างแสดงรายละเอียดของคำสั่ง

4.    ปุ่ม Start ใช้เรียกใช้โปรแกรมที่จะใช้งาน

5.    เมนูโปรแกรม (Menu) เป็นรายการคำสั่งที่ต่อเนื่องมาจากปุ่ม Start ซึ่งจะใช้วางโปรแกรมแต่ละโปรแกรม

6.    ทาสก์บาร์ ( Taskbar ) เป็นแถบที่ใช้วางชุดคำสั่งที่หลากหลาย ประกอบด้วย

        -   System tray เป็นแถบบอกเวลา และแสดงสถานะของโปรแกรมที่กำลังเปิดใช้งาน

       -    ปุ่มเปลี่ยนภาษา

       -     แถบ Quick Launch จะเป็นจุดที่เรียกใช้โปรแกรมอย่างเร็ว